Μικρούς αρχιτεκτονικούς θησαυρούς κρύβει η Κομοτηνή, μία πόλη μωσαϊκό και σταυροδρόμι πολιτισμών. Είναι η πατρίδα χριστιανών και μουσουλμάνων, ο προορισμός χιλιάδων προσφύγων της Ανατολικής Θράκης και όχι μόνο. Πολλοί από τους αρχιτεκτονικούς αυτούς θησαυρούς διασώζονται κοσμώντας σήμερα τις γειτονιές μας, αλλά δυστυχώς αρκετοί καταρρέουν κάτω από το βάρος των χρόνων. Μία τέτοια περίπτωση είναι και η προσφυγική κατοικία που βρίσκεται στην οδό Ζυμβρακάκη 25. Χτισμένη στα τέλη της δεκαετίας του 1920 θυμίζει σε όλους εμάς τις ρίζες μας, μας τονίζει όμως παράλληλα ότι την εγκαταλείψαμε. Το θέμα ανέδειξε μέσα από την προσωπική σελίδα του στο Facebook, ο Κώστας Κατσιμίγας.
Ο αρχιτέκτονας μηχανικός και πρώην εκτελεστικός γραμματέας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ζητά την παρέμβαση των αρμοδίων, ώστε να μην καταρρεύσει μία ιστορική κατοικία της Κομοτηνής. Στη δημοσίευση του αναφέρει τα εξής: «Μία από τις ελάχιστες πλέον προσφυγικές κατοικίες της Κομοτηνής κινδυνεύει με κατάρρευση. Η κατοικία χτισμένη στα τέλη της δεκαετίας του 1920, αποτελεί λαμπρό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής που έφεραν οι Έλληνες πρόσφυγες από τις χαμένες πατρίδες στην Ανατολική Θράκη και τη Μικρασία. Το αρχοντόσπιτο της κεντρικής οδού Ζυμβρακάκη 25, στη Κομοτηνή είναι χτισμένο πάνω σε πέτρινη θεμελίωση με κίτρινο πωρόλιθο από τη την περιοχή Θρυλορίου Κομοτηνής, ενώ η ανωδομή είναι από ωμούς πλίνθους (κερπίτσια, κατά την τοπική ορολογία) και ξυλοδεσιές. Η ξύλινη στέγη έχει επικεράμωση με γαλλικά κεραμίδια τύπου Μασσαλίας από κεραμουργείο της Βενετίας. Το σπίτι ακατοίκητο εδώ και 20 τουλάχιστον χρόνια, έχει εγκαταλειφτεί και από τους ιδιοκτήτες του και βρίσκεται στο έλεος των καιρικών φαινομένων και των παράνομων "παλιατζήδων" που λεηλάτησαν ότι μπορούσαν. Πρόσφατα αφαίρεσαν και τις σιδεριές από τα παράθυρα του ισογείου. Η αποξήλωση των πλευρικών σανιδώσεων, αλλά και επιχρισμάτων επιτρέπουν πλέον την είσοδο νερών της βροχής που ξεπλένουν τα ωμά τούβλα και όπως όλοι καταλαβαίνουμε είναι θέμα χρόνου η κατάρρευση της οικοδομής. Το συγκεκριμένο σπίτι είναι χιλιοφωτογραφημένο και χιλιοδημοσιευμένο. Ωστόσο σήμερα, στη χειρότερη χρονική στιγμή, δεν φαίνεται ότι η τύχη του απασχολεί τις τοπικές αυτοδιοικητικές αρχές (Δήμο και Περιφέρεια), αλλά και την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων που κατοικοεδρεύει στη Ξάνθη και που μόνιμο μέλημα της είναι να απορρίπτει μελέτες αναστυλώσεων σε κάθε δυστυχή που προσπαθεί να σώσει το διατηρητέο του από κατάρρευση. Ξέρω ότι οι καιροί είναι δύσκολοι. Αλλά αν δεν θέλουμε να δούμε το θαυμάσιο αυτό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής, που όμοιά του βρίσκουμε Ελληνικές γειτονιές της Αδριανούπολης, των Σαράντα Εκκλησιών, της Ραιδεστού, της Καλλίπολης και άλλων πόλεων της Ανατολικής Θράκης, να καταρρέει, πρέπει πάραυτα το ακίνητο να αγοραστεί από κάποιο κρατικό ή αυτοδιοικητικό φορέα προκειμένου να διασωθεί καταρχήν και στη συνέχεια να αναστυλωθεί και να χρησιμοποιηθεί για την διατήρηση της ιστορικής γνώσης και την ανάδειξη της τοπικής ιστορίας».
Πηγή: http://www.xronos.gr/detail.php?ID=100835
Ο αρχιτέκτονας μηχανικός και πρώην εκτελεστικός γραμματέας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ζητά την παρέμβαση των αρμοδίων, ώστε να μην καταρρεύσει μία ιστορική κατοικία της Κομοτηνής. Στη δημοσίευση του αναφέρει τα εξής: «Μία από τις ελάχιστες πλέον προσφυγικές κατοικίες της Κομοτηνής κινδυνεύει με κατάρρευση. Η κατοικία χτισμένη στα τέλη της δεκαετίας του 1920, αποτελεί λαμπρό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής που έφεραν οι Έλληνες πρόσφυγες από τις χαμένες πατρίδες στην Ανατολική Θράκη και τη Μικρασία. Το αρχοντόσπιτο της κεντρικής οδού Ζυμβρακάκη 25, στη Κομοτηνή είναι χτισμένο πάνω σε πέτρινη θεμελίωση με κίτρινο πωρόλιθο από τη την περιοχή Θρυλορίου Κομοτηνής, ενώ η ανωδομή είναι από ωμούς πλίνθους (κερπίτσια, κατά την τοπική ορολογία) και ξυλοδεσιές. Η ξύλινη στέγη έχει επικεράμωση με γαλλικά κεραμίδια τύπου Μασσαλίας από κεραμουργείο της Βενετίας. Το σπίτι ακατοίκητο εδώ και 20 τουλάχιστον χρόνια, έχει εγκαταλειφτεί και από τους ιδιοκτήτες του και βρίσκεται στο έλεος των καιρικών φαινομένων και των παράνομων "παλιατζήδων" που λεηλάτησαν ότι μπορούσαν. Πρόσφατα αφαίρεσαν και τις σιδεριές από τα παράθυρα του ισογείου. Η αποξήλωση των πλευρικών σανιδώσεων, αλλά και επιχρισμάτων επιτρέπουν πλέον την είσοδο νερών της βροχής που ξεπλένουν τα ωμά τούβλα και όπως όλοι καταλαβαίνουμε είναι θέμα χρόνου η κατάρρευση της οικοδομής. Το συγκεκριμένο σπίτι είναι χιλιοφωτογραφημένο και χιλιοδημοσιευμένο. Ωστόσο σήμερα, στη χειρότερη χρονική στιγμή, δεν φαίνεται ότι η τύχη του απασχολεί τις τοπικές αυτοδιοικητικές αρχές (Δήμο και Περιφέρεια), αλλά και την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων που κατοικοεδρεύει στη Ξάνθη και που μόνιμο μέλημα της είναι να απορρίπτει μελέτες αναστυλώσεων σε κάθε δυστυχή που προσπαθεί να σώσει το διατηρητέο του από κατάρρευση. Ξέρω ότι οι καιροί είναι δύσκολοι. Αλλά αν δεν θέλουμε να δούμε το θαυμάσιο αυτό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής, που όμοιά του βρίσκουμε Ελληνικές γειτονιές της Αδριανούπολης, των Σαράντα Εκκλησιών, της Ραιδεστού, της Καλλίπολης και άλλων πόλεων της Ανατολικής Θράκης, να καταρρέει, πρέπει πάραυτα το ακίνητο να αγοραστεί από κάποιο κρατικό ή αυτοδιοικητικό φορέα προκειμένου να διασωθεί καταρχήν και στη συνέχεια να αναστυλωθεί και να χρησιμοποιηθεί για την διατήρηση της ιστορικής γνώσης και την ανάδειξη της τοπικής ιστορίας».
Πηγή: http://www.xronos.gr/detail.php?ID=100835

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου